ايمان امرأه بسيطه .
دى قصه حقيقيه حصلت بجد مع اب كاهن
كان بيحكى الاب الكاهن و بيقول انا اخدت قلم علم على وشى و تأثيره قوى اوى , رد عليه اب كاهن تانى قاله ازاى يا ابونا مين دا اللى قدر يمد ايده عليك
رد ابونا و قاله دى واحده فلاحه , راح رد الكاهن التانى و قاله تستاهل قطع ايديها يا ابونا , راح الكاهن الاولانى اللى هو حصلت معاه القصه قاله لا دى ايديها تتلف فى حرير , انا هحكيلك الحكايه و اقولك اللى حصل ,
كان فى اسره بسيطه جدا جدا متكونه من اب وام و ابن اكبر وابن اصغر و مكانوش يملكوا غير ارض بيعيشوا على محصولها و جاموسه , بس كانوا مؤمين بربنا اوى و عايشين حياه الشكر والتسليم لارادته ,
جه يوم و سافر الاب و انتقل للسما , حزن قلب الام اوى بس كانت لسه شاكره ربنا على ارادته و جه ابونا دا و عزاها و قالها البركه فى ولادك , تقبلك الست البسيطه عزاء ابونا و بعديها بسنه واحده انتقل برضه الابن الاكبر , حزنت الست البسيطه جدا بس كانت لسه مسلمه حياتها و شاكره ربنا على كل مشيئته الصالحه لحياتها , راح ابونا برضه و عزاها و قالها البركه فى ابنك الصغير , بعد تلات اسابيع بالظبط انتقل ابنها الصغير , قلب الست اتحطم و حزنت بس برضه ايمانها متزعزعش , المره دى ابونا مرحش عزاها علشان معرفش بجد يقولها ايه , و اخد القرار خلاص انه ميروحش علشان مفيش حاجه يقولها او كمان مفيش حاجه فعلا او كلام ممكن يعزيها ع اللى حصل , و بعد فتره و فى يوم من الايام ابونا كان فى القداس و بيناول الناس و الست برضه كانت رايحه تتناول ,. و لما قابلوا بعض ابونا اول ماشافها طبعا اتفاجأ و مكنش عارف يقولها ايه , المهم قالها صدقينى يا ستى ادام الذبيحه ادينى بقولك متزعليش منى , راحت الست ردت و قالتله وانا ادام الذبيحه بقولك لا سامحنى انا زعلانه منك , قالها انا بجد معرفتش اجى اقولك ايه بعد ما كل عيلتك ماتت , ردت و قالتله تعالى و قولى اللى اخدهم ممامتش !
و دا كان قصد ابونا على القلم اللى اخده بايمان الست الجميل اوى اوى .
يارب القصه دى تعجبوكوا انا سمعتها امبارح فى الوعظه و عجبتنى جدا بس انا مبعرفش يعنى فى شكل القصه انا كتبتها زى ما حكاها ابونا كدا .
