يمكن لاقيت نفسى مابين 4 حيطان لكن كان جوايا احساس بيقول انى مش لواحدى
بس هدور فين وعلى مين انا مش لاقى حد فى الاوده هنا غيرى
تعبت من الوحده
الصبح انزل ابيع الخيش اللى بصنعه على ايدى وبليل اروح اقسم اللقمه مع نفسى لان مفيش حد تانى الكل سابنى مين ابويا ومين امى ماعرفش كل اللى اعرفه الراجل اللى ربانى وفجأة لاقيته مات وانا هنا من تانى لواحدى ولا ليا اخوات ولا ليا اصحاب
وبرده احساس جوايا بيقول انى مش لواحدى هجن خلاص وتعبت يا ناس
نفسى حد يونسنى واقسم اللقمه معاه نفسى حد يراعينى لما اتعب نفسى العب مع اخواتى نفسى اشوف ابويا وهو داخل من الشغل وجايبلى اى حاجه فى ايديه حتى ولو عسليه او حلاوة
احلام بسيطه لكن هى عندى كل النيا احلى من 100 قصر ومن 100 عيشه هنيه
جريت أوام ع الحيطه رسمت صورت أبويا جربت أحضنه محضنيش بكيت وبصيتله ومسمعنيش مديت ايدى ليه ممسكنيش..أتهيألى ساعتها مش هقدر أعيش
فى يوم نمت ببكى بقول يارب الكون ده انا ماعرفكش حتى لسه كل اللى اعرفه ان الراجل اللى ربانى كان بيقرا فى الكتاب ده وانا ولا بعرف اقرى ولاحتى الراجل علمنى مين انت انا اصلى صغير اوى اوى
وبعدها بشوية نمت
وصحيت لما كانت العاصفة قويه فتحت شباك الاوده ولاقيت الكتاب اتفتح على صفحة ومن كتر العاصفة الصفحة اتقطعت وجت على وشى ولما قريت اللى فيها لاقيت مكتوب ان نسيت الام الرضيع فانا لا انساك
قمت لصقت الصفحة وقبل ما اتحرك اتسمرت فى مكانى ازاى عرفت اقرى انا جاهل
ولكنى جريت فرحان رسمت صورة يسوع ع الحيطة ابصله يضحكلى اكلمه يسمعنى وجاوب عليا مش من الحيطه ولكن من الكتاب, عرفت ان من انهارده احساسى صدق وانى مش لواحدى معايا اقوى صديق واوفى حد ممكن تلاقيه فى الدنيا من النهارده انا مش يتيم انا يسوع بقالى انتيم
منقول
اذكرونى فى صلاتكم